Aksaray Haber - Aksaray Haberleri -
$ DOLAR → Alış: 3,70 / Satış: 3,71
€ EURO → Alış: 4,34 / Satış: 4,36

Artık Biz Eski Biz Değiliz

Saliha TOPRAK
Saliha TOPRAK - saliha-toprak@hotmail.com
  • 10.10.2017
  • 455 kez okundu

İçimizde  bir sıkıntı var,  Evet hemen herkesin… Ne yapsak, nereye gitsek bizimle gelen, nedenini bilmediğimiz ve adını koyamadığımız?

Neden hepimiz  sessiz bir huzursuzluk denizinde yüzmekteyiz, neden yüzümüzde kulaklarımızdan çekiyormuşuz gibi sahte bir gülümsemeyle saklamaya çalıştığımızı zannettiğimiz  kızgın bir lav seli içindeyiz?  Patlamaya hazır bir volkan var kalplerimizde?

Ruhumuzun yerini bilir, gönlümüzü duyar, hislerimizi somut olarak algılar olduk. Herkes şair, ozan oldu. “Damardan” denilen bir müzik türü üretildi, ya da tam tersi; gençler başlarının üstünde topaç gibi dönerek akrobatik hareketler yaparak, deşarj olma yolunda uzmanlaştılar.

Aramızda dağlar okyanuslar var yanyana yaşadıklarımızla, ailemizle, kendi çocuklarımızla , eşimizle kardeşimizle, çok yakınım sandıklarımızla, kankalarımızla, sırdaşlarımızla… Aslında birbirimizle hiç birşey paylaşmıyor, anlatmıyor,birbirimizi tanımıyoruz bile… otuz yıl , elli yıl aynı yastığa baş koyduğumuzla…

Öyle olmasaydı  insanlar sokakta giderken bile üstelik sesli sesli kendileriyle konuşurlar mıydı? Mırıl mırıl , dudakları kıpır kıpır anlata anlata yürürler miydi?

Konuşabilseydik birbirimizle, gerçekten anlayabilseydik eğer; bu dergahlar, hocalar, hacılar toplayabilir miydi bizim annemizi, evladımızı emrine? KULA KULLUK eder miydik?

Psikologlara, falcılara antidepresanlara avuç avuç para döker miydik?

Bu kadar “duygu sömürüsü” olayda itirazsız sakin ve umarsız davranmakta, çocuklara şiirler türküler söyletip ağlamaktayız? Neden aslında hiç bizi yansıtmayan silahlı, siyahlı insan dolu filmlere, cinayetlere, tecavüzlere, havuzlu köşklerde yaşanan abartılı filmlere ve dizilere bu denli merakla, hayranlıkla müdavim olduk? Neden tanımadığımız ve hiç tanışamayacağımız insanlarla sanal arkadaşlıklar kurduk? Yediden yetmişe sabahlar olduk sanal dostluklarda, sahte sohbetlerde?

Kendimizi, olmadığımız insan gibi gösterip, o insan olduğumuza kendimizi de inandırdık? Bizi ne sansınlar istedik? O sanmalarını istediğimiz insan kim? O insan olmaktan da mutlu olamadık, sanal halimiz de bizi sevindirmedi, sahte olduğundan mı? Maçlarda bağırdık, tuttuğumuz takım uğruna kalpler kırdık, kavgalar ettik…

Bize ne kazandırdı? Partizanlık yaptık, bir yerlere “dahil” olma içgüdüsüyle, arasınlar sorsunlar, “bizsiz olamasınlar” diye hiç gözümüzü kırpmadan suçlar işledik.

Öyle beynimizi yıkadılar ki hatta “canlı bomba” olduk. Kendimizi patlattık ve kaç cana da sebep olduk. Arkamızdan ne dediler; “zaten akli dengesi bozuktu…”  Cenazemizi almaya gelen olmadı… Gazete örttüler naylonla topladılar ceset parçalarımızı. Dağlara çıkarıp, aç- susuz kurtla kuşla yaşattılar. Aynı devletin, ayrı insanları yaptılar bizi. Anaları babaları ağlattılar, caniler yetiştirdiler.

Yan komşumuz ayrı görüşü taşıyor ya da etnik kökeni farklı diye yüzüne bakmadık, düşman olduk. Ayrı düşüncedeyiz diye dükkanlara “bizden, bizden değil” dedik. Alışverişlerde herkes “kendi adamını” tercih etti.

Şahit yazmasınlar diye perdeyi kapattık olaylara… Üstüne soğuk su içtik. Görmedik. duymadık, bilmedik.

BAYRAMLARDA ÇOCUKLARIMIZIN BAŞINI SEVMEDİK. MENDİLLER ALIP HEDİYE ETMEDİK. YAŞLILARIN ELİNİ ÖPMEDİK. BİR KUTU LOKUM GÖTÜRMEDİK.

Artık biz; ne kendimizi ne de çevremizi seviyoruz…Artık biz o eski BİZ DEĞİLİZ. KENDİMİZİ TANIMIYORUZ.

YAZARIN SON YAZILARI
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ