Aksaray Haber - Aksaray Haberleri -
$ DOLAR → Alış: 3,45 / Satış: 3,46
€ EURO → Alış: 3,66 / Satış: 3,68

Bir Anne Ne İster?

Saliha TOPRAK
Saliha TOPRAK - saliha-toprak@hotmail.com
  • 21.03.2016
  • 912 kez okundu

“Bir anne ne ister ?” Sorusuyla karşılaşırsanız; evlat olarak bu sorunun yanıtını bilmediğinizi anlarsınız. Muhtemelen anne olan kızlar bile durur ve düşünür. Kendisi de annedir ama ; “annem benden ne ister? ” diye şöyle bir etraflıca düşünür. Kendisinin çocuklarından ne isteyebileceği konusunu bu durumla bağdaştırmaz…

Ben de bu kızlardanım… Kendim de bir anne olduğum halde, bu soruyu kendime sorduğumda “annem benden ne isterdi?” diye düşündüm… Yani insanlar böyle bir soru karşısında hemen kendi annelerini düşünerek yola çıkar.

İnsanlar bu durumda sadece birer evlattır. Baba da olsalar, anne de olsalar… Hatta dede-nine… Fark etmez… Hemen kendi anacığını düşünür… İçinden şöyle sıcacık bir sevgi seli akar. Yapabildiklerine sevinir. Yapamadıkları için öfkelenir. Acizlik hissine kapılır. Üzülür, pişman olur…

Biliyoruz; hiç bir anne evladına bu soru sorulsun istemez…
Sadece bekler. İçinden gizli gizli bekler… Her annenin beklentisi de aynıdır. Hiç birisi kendisi için hiç bir şey istemez.
Anne olduktan sonra kadınlar; kendilerini kişisel olarak evlatları ile bir bütün sayarlar. Sadece evlatları için isterler… Hayal ederler… Düşler kurarlar… Tüm istedikleri onların yaşamı üzerine yönelir. Bu durum sonucunda istekleri doğrultusunda gerçekleşen her şey onların kendi için başarı ve mutluluk; istekleri dışındaki her şey de hayal kırıklığı ve mutsuzluktur. Onların başarıları, sevinçleri, annelerin kendilerinin alkışlanmasıdır.

Bu dünyadaki en önemli kişi; bir anne için sadece evladıdır… Bu nedenle engelli bir çocuğun annesi, diyelim ki yürüyemeyen bir çocuğu varsa: Bir doktorun tek bir adım attırabildiğini görmek ister… Diyelim ki duyamayan ve konuşamayan bir çocuk sahibi ise O’nun “anne” dediğini duymak ister.

Okullarda öğretmenlerden çocuğu için küçük başarı iltifatları duymak ister. Askerde komutanından “ne efendi bir evlat yetiştirmişsin” cümlesini ister.

Kızlarının mutlu olduğunu, ayağında onun bebeğini salladığını görmek ister. Çalan telefonunu açınca arayanın çocuğu olmasını ister. Öyle küçücük istekleri vardır ki, hiç bir evlat; onların bu denli, küçük şeyler istediğini düşünmez ve “Ben anneme bir ev alsam da kiradan kurtarsam. Benden bunu beklemekte…” diye düşünürlerken, bilmezler ki annelerinin şöyle düşündüğünü, “çocuğuma nasıl destek olsam da başını sokacak bir evi olduğunu görsem de ölsem…”

Kayınvalidemi bahçe kapısının önünde dizlerinin üstünde çömelmiş olarak buldum bir gün… Kim bilir kaç saattir burada , bu şekilde şekilde beklemekteydi… Yaşı yetmişin üstünde ağır şeker hastası… “Anne” dedim; “ne yapıyorsun sokakta ?” Seslenmeden eşimin demir kapıya yapıştırılmış milletvekili adaylık posterlerine baktı. Sonra sessizce “yırtmasınlar diye bekliyorum” dedi. Orada O’nun kafasından geçenleri okumak için bilge olmak gerekmiyordu. Gayet kolay okudum: İstekleri arasında oğlunun milletvekili olması hiç yoktu. Umrunda değildi… Belki sadece oğlu istiyor diye “olursa iyi olur” şeklinde en son sırada idi. İstediği sadece oğlunun resimlerine zarar verilmemesi ve kendisi yaşlı ve hasta olduğu için daha başka bir şey yapamamanın verdiği üzüntüyle, “en azından bunu yapayım” duygusuydu.

Bir anne; anne olduktan sonra sadece ve sadece evlatlarıyla gurur duyarak, onların huzur ve mutluluğunu hissederek yaşamak ister.

Bir anne mutlaka ve mutlaka evlatlarından önce ölmek ister.

YAZARIN SON YAZILARI
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ