Bazen hayatla ne yapacağınızı bilemezsiniz.
Bazen ağırlaşır yük ve herşey fazla gelir.
Oysa bütün yükler hafifletilmeye gebedir.
Ama bazen, bunu bilmek de çözüm değildir.
Bazen şarkılar anlamsız gelir.
Cümleler tamamlanmaz.
Hayalleriniz gözünüzde büyür.
Haliniz yoktur.
Televizyondaki görüntüler daha da koparır sizi hayattan.
İnsan insanı katleder.
İsyan edersiniz.
Kimse ölmesin istersiniz.
Yaprak düşmesin istersiniz.
Gazeteler hep felaket habercisidir.
Köşe yazarlarının kimi Çeşme’den bildirir, kimi Sorti’den...
Anlam veremezsiniz.
Dünya daha da korkutucu görünür gözünüze.
Dünyadaki tüm canlılar acı çekmektedir.
Daha fazla bakamazsınız.
Öyle kolay kolay duramazsınız bu akıl yitirmişliğin ortasında.
Hiç bir şey yapamamaktan daha beteri,
hiç bir şey yapılamayacağını bilmektir.
İpler çoktan başkalarının zalim ellerindedir.
Dünyanın acısını hücrelerinizde hissedersiniz.
Hücreleriniz zehirlenir.
“Bir sihirli değneğim olsa” dersiniz.
Yoktur...
Sihir de yoktur zaten.
Her şey fazlasıyla gerçektir ve tam gözlerinizin önündedir.
Daha ne kadar görmezden gelebilirsiniz..?