Aksaray Canlı Aksaray Tanıtım Aksaray Tarihi Künye

KATEGORİLER

HABER ARA

NÖBETÇİ ECZANELER

AKSARAY'a ÖZEL

	Şehitlerimiz Aksaray'lı Şehitlerin listesi..
	Belediye Başkanları 2009 Aksaray Belediye Başkanları listesi..
	Telefon Rehberi Aksaray ili telefon rehberi..
	Köy Muhtarları 2009 Aksaray Köy muhtarları listesi..
	Aksaray Tanıtım Filmi İlimizle ilgili tanıtım filmi..
	Aksaray il Haritası Ayrıntılı görebileceğiniz harita..
	Mahalle Muhtarları 2009 Aksaray Mahalle muhtarları listesi..

HAVA DURUMU

GALERİ

Aksarayımızın Peri Bacaları

Aksaray Şehitlik Parkı

Aksaray Protokolü

EN ÇOK OKUNANLAR

SON YORUMLANANLAR

YAŞAMA DAİR

Yazar	: Saliha TOPRAK
E-Mail	: saliha-toprak@hotmail.com
Yorum Sayısı	: 0
Okunma	: 919
Tarih	: 15 Mart 2010, 14:40

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Bir yaprak daha koptu takvimden... Bir bahar gününü daha yaşayıp neredeyse yeni güne merhaba demek üzereyiz. Başımızı kaldırıp dertlerden, derslerden, meşguliyetten... Bir de baktık ki; çiçek donanmış ağaçlar, bir de dinledik ki; başka öter olmuş kuşlar. Farkına vadığımız ''baharın geldiği''değil. Bizim onu yeni görmüşlüğümüz. Ondandır şaşkınlığımız...

Öyle bir koşmaca ve telaş içindeyiz ki; bırakın baharın geldiğini, martın ortasını bulduğumuzu, çocuklar büyümüş?? Evleniyor da davetiyesini alıyorsunuz ve ''nasıl yani''daha dün yeni yeni yürümüyor muydu, düşmesin diye ellerinizle destek olmuyor muydunuz arkasından? Hastaneden geldiğinde toplanıp başına: ''şu da büyüyecek de, okula gidecek de vs.vs''.. sayıp gülmediniz miydi ailece... Sonra içinizden bir soru geçiyor, yanıtını bilemediğiniz'': Ben mi yaşlandım o mu büyüyüverdi?''
Bir ezan sesiyle uyanıyoruz.. .Arkasından bir sela... Yüreğimiz daralarak sonuna dek dikkatle dinliyoruz. Her zaman ve her zaman sonuna dek dikkatle dinlediğimiz selanın ''isim''bölümünü duyamıyoruz. Anlayamıyoruz.Çünkü o kısım duymak istemediğimiz kısım. Sanki hep başkaları ölür gibi geliyor ama bizden de birileri ölüyor. ''Daha akşam birlikteydik'', ''daha çok gençti''... gibi kelimeler dökülüyor dudaklarımızdan...

Birden karar veriyoruz. Ben bakıyorum da burnumun dibindeki ağacımın açtığını, yakınımdaki çocukların büyüdüğünü göremeden yaşlanıyorum .Benim yaşdaşlarım, benden gençler ölüyor. Artık daha farklı bakacağım hayata. Eşimin dostumun, hala yaşamaktayken anamın babamın daha çok yanında zaman geçireceğim. Çocuklara sevgi gösterip onlarla doğaya çıkacağım...

Sonra yine ve yine rutin yaşama dönüyoruz. Tüm karalar unutulmuş, takvim yaprakları bile koparılmayı bekleyerek bir tomar birikmiş ve bahar bitmiş, yaz bitmiş... Tekrar bir yakınımızn davetiyesi, doğum ya da ölüm haberi gelinceye dek, bir çiçek açmasını,kuzu doğmasını farketmemizle tekrar yeni ''Yaşama dair'' kararlar almamıza kadar..