Bir hayvanla yaşadınız mı hiç?Hayvanın ömrü ne kadarsa ...O'nu bebekken alıp ömrünü sizinle mutlu bir şekilde paylaşmasını sağladınız mı?Herkesin hayvanlarla ilgili güzel anıları vardır.Benim bir köpeğim vardı...Bizim bir kedimiz vardı...Cümleleriyle başlayan unutulmaz öyküleri...Bir hayvanla yaşamak bir insanın hayatında yaşayacağı çok özel bir dönemdir.Onların dostlukları,oyunları,sadece ve sadece sevgi istemeleri ,özellikle çocuklarla olan iletişimleri,hatta hastalara,bunalımda olanlara terapi sağlamaları,yalnız insanlara arkadaş olmaları,görme özürlülere rehber olmaları...
Bu çok bilinen konulara değinmeyeceğim.Ben çocukluğumdan beri evinde her türlü hayvan besleyen bir aileden gelen ve şimdi de evimde,bahçemde hayvan dostlarımla yaşayan biri olarak onlarla yaşamı paylaşmanın çok güzel ve özel olduğunu tecrübeyle bilen ve şiddetle tavsiye eden bir insanım.Gözlemlerime dayanarak söyleyebileceğim sadece şu;hayvanların da karakterleri olduğu ve hiç birinin birbirine benzemediği.
Örneğin her kedi farklı yaradılışa sahip;yavrularını canı pahasına koruyan var,onlara az ilgi gösteren var,geveze kedi var,tıs kedi var,süslü kedi var...Nasıl yani mi dediniz?Evet;akşama kadar sadece kendini yalayarak tertemiz kalıp,güneşlenen ve başka bir şeye aldırmayan tip kedi bu.Köpekle bile canciğer dost olabilen canayakın kedi var,tembel kedi var,oyuncu kedi var,avcı kedi var,vs,vs...saymakla bitmez.
Hayvan dünyası anlatılmaz yaşanır.Onlarla ilgili çok yazı,film,örnek davranış öyküsü var ve çoğunuz bunları dinlerken,okurken,izlerken çok etkilenmişsinizdir.Benim unutamadıklarımdan birisi;Ankara Hilton Oteli'nin artıklarıyla beslenen bir sokak köpeği,yaşlanmış ve öleceğini anlayınca kendi yerine başka bir sokak köpeği bulmuş getirmiş ve kendisi uzaklaşıp bir daha dönmemiş !!!
Ey sevgili insanoğlu;beslemeseniz bile sadece izleyiniz.Onların farklı karakterleri olsa bile bizim gibi birbirlerine zarar vermediğini göreceksiniz.Nasıl da yardımsever olduklarına,ölen annelerin yavrularını beslediklerine şaşırıp kalacaksınız.BU DÜNYA SADECE BİZE AİT DEĞİL.Onlara eziyet eden,kuyruklarını kesen,gözlerini oyan,fok balıklarını kurşunlayan,kuşlastğini oyuncak diye el kadar çocuklara armağan eden BİZLERİZ.Bir çocuk arkadaşlarına anltıyordu;çocuklar,ellerine taş alıp kaplumbağaların kabuklarını kırıyormuş...Bu çocuklar sadizmle büyüyerek ilerde neler yapar düşünmek lazım...Çocukları SEVİNDİRMEK
için hayvan alıp,sonra ''hevesi geçti ''diye sokağa atan anne babalar;lütfen !Hayvan hediye etmeyiniz.Bir hayvan alacaksanız,onların ömürlerini sizinle tamamlamasına tahammül edeceksiniz.Dolayısıyla bunu göze alamıyorsanız,hiç hayvan almayınız.Evde yaşamaya alışmış bir hayvan sokakta o gün ölür.Ayrıca sizi ,yani sahibini çok sever ve alışır. Başka yerde olmaz ,olamaz.
SEVGİNİZİ ESİRGEMEYİNİZ.O size bunun karşılığını mutluluk ve neşe getirerek ödeyecektir.