Aksarayla ilgili gözlemlerimi görüşlerimi, anılarımı yazdığım yazı dizisinin sonuncusu olan bu yazı; şehrimizin merakla ve özlemle beklenen, en hareketli ve renkli dönemi olan GURBETÇİLERİMİZİN AKSARAY’A GELDİĞİ TEMMUZ AYI’NI ANLATMAKTADIR.
‘’7. AY veya ALMANCI DÖNEMİ’’ de dediğimiz bu dönem; bizim renkli ve hareketli şehrimizi daha da hareketli hale hale getirir…Nasıl mı?
Bir kere bizim,eline iki para geçse YENİ ARABA alma hevesli insanlarımızın çeşitli araçlarına yetmeyen şehrimizin trafiği iyice içinden çıkılamaz duruma gelir.
Sağolsun gurbetçilerimiz Avrupa’daki kurallar zincirinden doymuş, bıkmış olarak ülkemize ve de şehrimize döndüklerinde bütün bir yıl hayaliyle yaşadıkları ÖZGÜRLÜKLERİNE kavuşurlar.
İstedikleri gibi son model araçlarının HAKKINI vermek üzere gaza sonuna dek yüklenerek ülkeye giriş yaparak çoğu kasabasına,köyüne kavuşamaz ya da izinlerini hastane vs…de tamamlarlar.
Gelebilenler de araçlarının çalamadıkları kornalarını keyifle bağırttırırlar, atamadıkları izmaritleri , çöpleri savururlar,park edemedikleri yerlere aracı atıp giderler .Veya mağazanın önünde dörtlüyü yakıp,bir koşu gidip alış-veriş yaparlar.
O,’’benim de memlekette evim var’’demek için yaptırdıkları, köyün zavallı kerpiç damlarının yanında tüm heybetiyle yükselen ve birkaç yılda bir izine gelindiğinde belki açılan köşk misali konutlarına yerleşerek hızla planlarını uygulamaya geçerler,
Bu planların başında ‘’OĞLANI EVLENDİRME’’konusu yer alır. Muhtemelen daha gelmeden akrabalara ‘’bizim oğlana uygun bir kız’’şeklinde gelin adayı siparişi verilmlştir.
İzin süresi birkaç hafta olduğundan sipariş listesi hızla gözden geçirilip, genelde akraban bir kız çocuğuna karar verilir.
Hayatında Türkiye’ye bir-iki kez izinde gelen gurbetçi oğlu ORADA doğmuş,okumuş,ana dili bile yaşadığı ülkenin dili olmuş bu gence;köyünden dışarı sadece Aksaray’a veya yakın bir iki şehre gitmiş,köy okulunda ilköğretim okumuşkızımız gösterilir.Çocuklar birbiriyle ortak bir dili bile paylaşamazken hayatı paylaşmaya adım attırılır,
Düğün dernek bir hafta içinde halledilir.Oğlumuz elin memleketinden bir GAVUR KIZI bulup başımıza bela etmesin derken…Türk ve akraba kızı bela edilir.Kızın da hayatı kaydırılır.
Bir kere kız gelin alınır ama kocasının yanına düşüp izin sonunda geri dönüşe katılamaz, vize alamaz.
O değişik konuşan,güzel arabalı,bol para harcayıp,bol takılar alan aileyle on onbeş günlük serüvende gözü boyanan ve yurt dışında yaşayabileceğini,uyum sağlayabileceğini düşünen kızımız,GÖTÜRÜLEMEYEREK eski yaşantısına EVLİ ve yalnız oarak geri döner.
Oğlumuz da bu saf,güzel,küçük.akraba kızıyla,oyun gibi yaşanan bu maceradan GÜZEL ANILARLA yurtdışına geri döndüğünde;bu anıları ve EŞİNİ(!) unutuverir.
Ya da her şey yolunda gitmiş,kızımız da kocasıyla gidebilmişse ,orada hiç ummadığı bir hapis hayatına mahkum edilerek ertesi sene koşa koşa boşanmaya gelir.
Tabi istisnalar da olabilir ve mutlu mutlu yaşayanlar da vardır.Ama ben hiç tanık olmadım.
Bu yaşananların ;Aksaray sokaklarında şortla ve terlikle gezen,bol altınlı,tuhaf saç kesimli erkeklerle,genel olarak yaşlı Alman kadınlar,kafasını ,''Türkiye’ye gidince kapatacaksın'' dendiği için kapatmış boneli,hunili,tuhaf türbanlı ve blu-jean giymiş kızlarla şenlenen cadde ve parklarımız.
Kalabalık pastane ve restoranlarımız,günde beş-on gelin başı yapan kuaförlerimiz,harıl harıl düğün yapan;öğlen ve akşam çift seans kiraya verilen düğün salonlarımız,müzik yapan SANATÇILARIMIZ,
Kendilerine ve evlenecek çocuklarına takılar alan gurbetçi için açılmış ve HEP BUGÜNÜ beklemiş kuyumcularımız,sarraflarımız,
Nedense ev almak zorunlu diye düşünüp tüm kazandığını biriktirip gayrimenkul almaya niyetli ALMANCI’YA (hiçbir çocuğunun artık Türkiye’ye üstelik de Aksaray’a gelmeyeceğini bilerek)
Daire satmaya,ev yapmaya,arsa vs…işleri için bekleyen,emlakçı ,mimar,dekorasyoncu,inşaatçı,malzemeci,mobilyacı ve bilumum esnafa katkısı çok büyüktür.
Esnaf eğer,7. Aydan memnun değilse,çoğu yeni nesil gurbetçilerin artık herkese hediye paketleriyle ev ziyareti yapmaktansa, turistlere ucuz hizmet veren 5 yıldızlı otellere direkt geçiş yapan,arabasız gelmiş ,gerçek tatilci gurbetçiyle karşı karşıyadır..Eskiden olduğu gibi minibüslerine kışlık erzaklarını dolduran ve mevsim boyu giyeceklerini Aksaray mağazalarından tedarik eden gurbetçi bu yıl yoksa ‘’Bu sene Almancılarda iş yoktu’’şikayetleri çoğunluktadır.Komşular ve akrabalar da ''yahu bunlar eskiden ne güzel çikolata,viski,karton karton sigara,kahve,nıvea krem neyim getirirdi,iyice pintileştiler''şeklindeki menmuniyetsizliklerini etrafta sesli veya sessiz dile getirmekte gecikmezler.
Yeni dönemde bol bol dil kursu açmış olan girişimci patronlar da; vizede dil problemini aşmak amacıyla yeni evli ilkokul mezunu çocuğa dil öğretme çabası içinde rekabet halinde çaba göstermekte ama Türkçe dilbilgisini bilmeyenlere yabancı dili öğretemeden EĞİTİM (!)vermektedir.
Her şeye rağmen Aksaray 7. Ayda çok eğlencelidir.Biz Aksaraylılar gerçekten bu dönemi özlemle bekleriz ve çok severiz. 

Gelmekte olan ve gelmiş gurbetçilerimize bu yılda kavuştuğumuz için çok MUTLUYUZ,hoş geldiler,sefa getirdiler…