İnsanın içini acıtan olaylar vardır. Düşmanımızın yaşamaması istenen cinsten . Bazen kapınıza boynu bükük bir zavallı gelir.

Eline ekmek verdiğiniz, sofranızı paylaştığınız, kısaca adam sandığınız.

Bilirsiniz ; çoğumuzun beslediği hayvanlar vardır. O hayvanlar yemek yedikleri kapları kirletmezler ! Siz ona yiyecek vermeseniz bile , sizi gördüklerinde sevgi gösterirler. Sahipleri öldüğünde başından ayrılmayanlar, evden taşınırken götürülmeseler bile o evi terk etmeyenler… Kısaca VEFA örneği sunulacaksa , onların öyküleri çok çeşitlidir.

Bu kapınızdaki adam sandığınız yaratık ;  bu hayvanların eline su dökemez .  Bunu her yaşta ve her konumda yaşamanız mümkündür. Peki ders alır mıyız? Hayır ! Çünkü İnsanoğlu toplu yaşamaya uygun yaradılıştadır. Topluluk olarak yaşar, yaşamında ailesi dışında da , iş hayatında, günlük yaşamında insan seçmek ve o insanla arkadaş olmak , iş vermek , bir ortamı paylaşmak zorundadır.

Ne yazık ki ; sizin İNSAN sanıp , ortamınıza soktuğunuz o yaratık , adı konulamayan bir tür çıkabilir. Bu bazen sürpriz de olmaz . Beklersiniz ve sonucunda hiç şaşırmazsınız. Peki neden beklersiniz?  Siz İNSAN olduğunuz için. O türün hiçbir yerde kabul görmeyeceğini bilirsiniz. “Çocukları var, yazık” dersiniz. O türü tanıyanlar sizi uyardığında bile , sonucu bekleyene kadar bu duruma katlanırsınız. Bu yaşa kadar adam olamamış, hiçbir yerde tutunamamış , daima yalan söyleyen , kompleksli bu insan bozuntusunun darbesini yiyene kadar beklersiniz.

Nasıl mı darbe vururlar ? Sizi çok taltif ederler . Güveninizi kazanmak , iyice yanınıza sokulmak için sinsice ilerlerler . Size daha önce darbe vurmuş  hemcins türlerini ayıplar, onları düşman ilan ederler . Siz bu yakınlığın içten olmadığını da bilirsiniz . Tüm bu maskelerin altında ne gibi bir  canavar olduğundan haberdar olduğunuz halde , bu türler öyle bir örümcek ağı örer ve içine sizi ve sizin çevrenizdekileri alırlar ki , tuzağa düşmüş bir av gibi sonunu bile bile beklersiniz. Sizin ,telefonlarınızı ,bilgisayarlarınızı ,elektriğinizi , diğer çalışanları , arkadaşlarınızı hatta aile fertlerinizi özel işlerinde kullanırlar . Hatta sizin adınızı , konumunuzu , sizden habersiz sizin adınıza iş çevirmek için kullanır, başkalarına sizin adınıza sözler verir anlaşmalar yaparlar.

Eskilerin bunlar için söyledikleri çok doğru özlü sözler ( !) vardır ; bunları anımsarsınız… Açıkça paylaşamasanız bile içinizden söylersiniz.

Sonunda sizinle beraber , size karşı kim varsa kızdığı , “şikayet edelim” diye sizi doldurduğu firma ,  insan , kurum… neresi ise hooop çekirge gibi oraya atlayıp , size karşı onlarla olurlar. O türler kendi başlarına bir HİÇ oldukları , bir asalak oldukları için daima kanını emecek , sırtında yaşayacak yeni bir yer bulana kadar, o gittikleri yerlerde yeni yalanlar, yeni şirinlikler üretirler.

Öyle yalan söylerler ki ; bu yalanlara zamanla kendileri bile inanırlar. Sanırım bunlar psikolojik olarak çok ciddi sorunları olan insanlardır . Bu nedenle bu türlerden kurtulan sabırlı insanlar kurtuldukları için çok sevinirler.

Ama ders alırlar mı? Sanmam . Yeni bir asalak , boynunu büküp kapınıza dayandığında , yüzünde maskeyle , geri çeviremezler. Ne zamana kadar ; bu HİÇ leri bir ŞEY sanıp birileri satın alana kadar.

Sonuç… O türler hepppp kaybeder. Her zaman asalak olarak yaşamaya mahkumdur. Size gelince ; RÜZGAR KAYAYA NE YAPABİLİR Kİ?