Aksaray Canlı Aksaray Tanıtım Aksaray Tarihi Künye

KATEGORİLER

HABER ARA

NÖBETÇİ ECZANELER

AKSARAY'a ÖZEL

	Şehitlerimiz Aksaray'lı Şehitlerin listesi..
	Belediye Başkanları 2009 Aksaray Belediye Başkanları listesi..
	Telefon Rehberi Aksaray ili telefon rehberi..
	Köy Muhtarları 2009 Aksaray Köy muhtarları listesi..
	Aksaray Tanıtım Filmi İlimizle ilgili tanıtım filmi..
	Aksaray il Haritası Ayrıntılı görebileceğiniz harita..
	Mahalle Muhtarları 2009 Aksaray Mahalle muhtarları listesi..

HAVA DURUMU

GALERİ

Aksarayımızın Peri Bacaları

Aksaray Şehitlik Parkı

Aksaray Protokolü

EN ÇOK OKUNANLAR

SON YORUMLANANLAR

SARIKAMIŞ DESTANI

Yazar	: Mustafa Fırat GÜL
E-Mail	: mustafafiratgul@hotmail.com
Yorum Sayısı	: 0
Okunma	: 3283
Tarih	: 15 Aralık 2011, 16:17

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Sarıkamış Savaşı’nın yıl dönümü yaklaşıyor. 22 Aralık 1914-05 Ocak 1915 arasında cereyan eden bu hadise kimilerine göre facia, kimine göre de bir destandır.

Benim görüşüme göre de “Türk tarihinin en beyaz destanı”dır.

Ne kıyafet ne yiyecek var. Ne düzen ne intizam var. Ama olan bir şey var ki, hepsini unutturuyor: İman!

İşte böyle imanlı bir ordunun eksi kırk dereceye varan soğukta, 2500 metre yükseklikteki engebeli arazide damardaki kanı bile donduran bir havada bir dava uğruna çarpıştığını unutmayın. Çarpışmak bazen Rus askeriyle bazen de karla, buzla, açlıkla, susuzlukla…

Karşıdaki askerin teçhizatı tamam, kalpaklar, postallar hatta votkalar!..

Türk askerinin imanı karşısında şaşıran Rus generali İngiliz denen düşmana telgraf çekiyor. Telgrafta, Türk askerinin soğuk karşısında pes etmediğini, derhal yeni bir cephe açarak savaşın seyrinin değiştirilmesini talep ediyor.

Ne oluyor? Yeni bir cephe açılıyor. Aradan birkaç hafta geçiyor ki, Gelibolu’da yeni bir cephe açılıyor ve Türk askeri Çanakkale Destanı’na imza atıyor: Kanıyla ve gözyaşıyla!..

İşte ağabeyler, teyzeler, amcalar, bacılar… Lafı uzatmadan kısaca söylemek istediğim ecdada hürmet edelim, onlara dua edelim, Fatihalar gönderelim.

Şöyle ki, bize bir kalem hediye eden amirimize ya da arkadaşımıza en az bir defa ama genel de birkaç defa teşekkür ediyoruz. Ufacık bir iyilik karşısında kendimizi mahçup hissediyoruz. Elbette teşekkür edelim, nankör de olmayalım ekmeksiz de!..

Ama asıl şükran duyacağımız Cenab-ı Allah’tır. Bize görmemiz için göz veren, duymamız için kulak… Nimetleri saymaya ne sayfa yeter ne de benim ifadelerim.

Ve teşekkür edeceğimiz ecdadımızdır. Dedelerimizdir. Alp Arslan’dan Seyit Onbaşı’ya, Fatih’ten Mehmet Akif’e, Yavuz’dan Abdulhamid Han’a, Mustafa Kemal’den tüm şehitlerimize…

Daha iki hafta var savaşın sene-i devriyesine. Günü gelmeden hazırlıklar yapalım, nasıl tanıtırız ecdadı ahfadına diye dertlenelim. Mankenleri, topçuları ezbere bilen çocuklarımıza asıl kahramanları öğretelim. Kapılarının arkalarına asılan posterlerde rezil ve kepazeler yerine şerefli ecdadımız olsun.

Rabbim yar ve yardımcımız olsun. Dualarda buluşabilmek temennisiyle…