SAĞLIK
İlimizin hemen yanı başındaki kasabasından bahsetmiyorum .Burası köy iken 1974 te vekil öğretmenlik yaptım. Orada bu mesleğin çilesini çekmiş o günkü ablaların çocuklarını daha sonraları öğretmen olup bu mesleği Aksaray da yaparken okuttum.Karşılaşmalarda torunlara baktıklarını söylüyorlar.Hoş bu aralar pek karşılaşamıyorum. Hem şehir her geçen gün büyüyor,hem de biz çevrede fazlaca görünmüyoruz. Eski öğrencilerimin bizi çalıştığımızı görmeleri,duymaları onlara örnek olabiliyorsak iyi ,ama içlerinden yeter artık geçiyorsa haklılar.Her mesleğin kendine özgü istemli, istemsiz hastalıkları olurmuş.Öğretmenin; farenjit, ses kısıklığı gibi. Bana da baharın ilk aylarında ses kısıklığına yakalandık.Hani öyle yeni yetişen performansını sesiyle de ortaya koymak isteyen değildik.Neyse ses bu düzgün çıkması, anlaşılır yararlı kelam etmesi gerekir.Bunları yaparken siz kendinizi iyi hissetmelisiniz.İnsan ömrü gibi ses ömrümüz bu kadar mı diye düşündüm. O yıllardır beni dışarı yansıtanın, az da olsa eksikliğine bir sürede olsa mahrum kalmıştım. Teşhis, operasyon ve devam etmekte olan tedavimiz de sesimize kavuştuk.Yaratana her zaman şükreden idim.Yine şükürler olsun verdiği tüm emanetleri gibi cana da sese de.
Âdemoğulları,Havva kızlarına,alemindeki yarattıklarına çeşitli ömürler veren Rabbimiz.İnsan ömrü kısaydı,bir kurtçuğunkinden farksız.Ya da ipekböceğininkinden.Ömürlerini kurtçuğa benzetsen alınır,ipekböceğine benzetilmekten keyif duyarlardı.Böceklerden iğrenir ama parmaklarına uğur böceği konsa hayra alamet sayarlardı.Akbabaları itici,kartalları heybetli bulurlardı.Sinekleri hor görür,ateş böceklerine bayılırlardı.Bakır ve demire ehemmiyet vermez,altına taparlardı.Ayaklarının altındaki taşlara dönüp bakmazken mücevherler için delirirlerdi.Halbuki hayat bir devridaim idi. O beğenmedikleri nesneler de en az beğendikleri kadar elzemdi.bu alemdeki her parça,bir başkasını geliştirmek,değiştirmek için yaratılmıştı.Ne sivrisinek ateşböceğinden önemsizdi, ne de pirinç altından.
Yeri göğü arsındakileri ve âlemleri yarattığını beyan eden rabbim bendeki beden alemine yeniden eski haline kavuşturdu şükürler olsun.Biz ne dersek diyelim,Yunus söyler sözün özünü.
Söyler dilüm, ağlar gözüm
Gariplere göynür özüm
Meğer ki gökte ılduzum
Şöyle garip bencileyin
Yazar
E-Mail
Yorum Sayısı
Tarih
.jpg)
