Aksaray Canlı    Aksaray Tanıtım    Aksaray Tarihi    Künye  
Aksaray ~ Aksaray Haberleri ~ Aksaray Haber
Anasayfa | Site Defteri | İletişim | Reklam | Haber Ara | Foto Galeri | Videolar | Anketler | Sitene Ekle | RSS Kaynağı | Yazar Girişi

HABER ARA


Gelişmiş Arama

NÖBETÇİ ECZANELER

Aksaray Nöbetçi Eczaneler

AKSARAY'a ÖZEL

Şehitlerimiz

Aksaray'lı Şehitlerin listesi..

Belediye Başkanları 2009 Aksaray Belediye Başkanları listesi..

Telefon Rehberi

Aksaray ili telefon rehberi..

Köy Muhtarları 2009 Aksaray Köy muhtarları listesi..
Aksaray Tanıtım Filmi İlimizle ilgili tanıtım filmi..

Aksaray il Haritası

Ayrıntılı görebileceğiniz harita..

Mahalle Muhtarları 2009 Aksaray Mahalle muhtarları listesi..

HAVA DURUMU

EN ÇOK OKUNANLAR

GEÇMİŞTEN GELECEĞE SESLENİŞ

Saliha TOPRAK
Okunma  Yazar : Saliha TOPRAK
Mail  E-Mail : saliha-toprak@hotmail.com
Yorumlar  Yorum Sayısı : 2
Okunma  Okunma : 3325
Tarih  Tarih : 29 Aralık 2011, 01:56

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto


      Bir küçücük arslancık varmış. Annesi onu pek çok severmiş. Sen benim ca ca canımsın dermişşşşş… Şarkının bu “ca ca canımsın” kısmında kucaklar açılır, iki kez kapanıp açılarak “ca ca” denir, “canımsın dermişşş” kısmında da yanımızdaki arkadaşımızla candan, sımsıkı sarılırdık.

Sonra Mehmet Akif’in o koskoca “Çanakkale Şehitlerine”  şiirini ezberledik. Gökten meleğin inip şehidin başında durduğu mısraları okurken hemen bir erkek arkadaşımız yere uzanır kahraman şehidimiz olurken, bir kız arkadaşımız da başında melek olur, dilimiz döndüğünce , koro halinde okurduk.

İnanır mısınız ilk okulda resim dersinde, bir arkadaşımız kırk dakikalık ders boyunca, hiç kımıldamadan bir sandalye üzerinde , sandalye de masa üzerinde olmak üzere, bize “gık” demeden modellik yapardı da, biz de canlı modelden resim yapardık.

O; bir çoğunun saçma ve yararsız bulduğu münazaraları biz o kadar çok yaptık ve hayatımızda da o kadar işe yaradı ki… İnanmasak da, bize ters gelse de savunmamız gereken konuda, ipuçları aradık ,grup çalışmaları yaptık. Bir savunma nasıl yapılır, karşıdan gelebilecek bir tez nasıl çürütülür konularında araştırmalar yaptık.Toplum önünde konuşma cesareti edindik.

Sınıflar arası güncel ve kültürel bilgi yarışmaları yapan öğretmenlerimize şükranlar duyduk. Çünkü gazete okumayı, köşe yazarlarını tanımayı, gündemden haberdar olmayı, kültür eksikliğinin ayıp sayıldığını öğrendik.

            “Ca ca canımsın derdik” kısmını heyecanla beklerdik şarkının… Çünkü orayı söylerken arkadaşlarımıza sarılarak, sevgilerimizi candan gösterirdik. Sevdiğimiz ve sevildiğimiz bir ortamda, güven içinde olmanın verdiği mutluluğu hissederdik.

Kahramanlık şiirlerini ağır Türkçesine, bir çok anlamadığımız kelimesine rağmen ezbere coşkuyla söylerken tüm milli duygularımızı gönülden hissetmeyi, birlik ve beraberliğin verdiği huzuru duyumsardık.

Sanat ve kültür anlamında, benim kuşağımın çok güzel insanlar yetiştirdiği bu gün daha iyi anlaşılmakta . Oysa bizim  atölyelerimiz, sahnelerimiz, laboratuvarlarımız  bu günkü her masada olan bigisayarlarımız yoktu okullarımızda…

Hele evlerimiz… Sobalı. Tek bir odada akşam ödevleri. Her ailenin en az beş çocuğu var.Ödevler sedirle döşeli (divan derdik) oturma odalarında , bağdaş kurulmuş kucağa çanta konup, onun üzerine de defter konarak masa görevi halledilmiş olarak yapılır. Matematiğe yardım etmesi için görevlendirilen abi veya abladan bol saç çekme ve “salak” iltifatları almak da sıradan bir durum.

            Şimdi Aksaray’da en iyi doktorlar,mühendisler, hukukçular, öğretmenler…İşte o zamanki “ca ca canımsın” diye birbirine sarılarak, kahramanlık şiirlerini birlikte okuyarak, sobalı evde kafasına vurularak ders yaptırılan, anneleri ilkokul mezunu, babalarının çoğu belki ortaokul okumuş, en az beş kardeşli evlerden çıkan çocuklardır.

            Ne oldu da bunca dersaneye gönderilen, bunca üniversite mezunu ebeveynin en fazla iki-üç kardeşli yavrularına , kaloriferli, özel odalı,  özel hocalardan ders alan, masalarında kendi bilgisayarları, kapıda servisleri, kafalarında volkmenleri, ceplerinde telefonları, ayaklarında sıcak botları, sıcak okullarında her türlü imkanları olan günümüz çocukları! Siz neden sevgisiz büyümektesiniz. Neden suratlarınız asık ve neden kültürel bilgiler edinmemekte, kahramanlık şiirleri ezberlememekte  çocuk şarkıları söyleyerek birbirinize sarılmamakta, resim bile yapmamaktasınız?

Okul kazanmakta bu kadar zorlanmaktasınız?

Ters giden bir şeyler var ! İlerleyen zamanda geri kalmak mı ,  geride kalmış zamanda bu günden ileri olmak mı?

           Yeni Yıla girerken; haydi. “Ca ca canımsın benim!” Diye sarılalım birbirimize ve  eskiden olduğumuz gibi, anne babalarınızın çocukluğunda olduğu gibi,  birliktelik, çalışkanlık, araştırmacı ve kendimize yetebilen günlerde olduğu gibi BAŞARALIM!

 

 

ÇOCUK RESİM DERSİ


Facebook'da Paylaş


Yazdırılabilir Sayfa Word'e Aktar Tavsiye Et Yorum Yaz

Bu habere toplam 2 yorum yazılmıştır.

Hasan Basri Gülenli [ 29 Aralık 2011, 02:17 ]
Aksaray yüzlerce yıllık ilim irfan şehridir. Siz bu memleketin yerel basınında yazan bir yazar olarak şehrimize yakışan seviyede bir yazı kaleme almışsınız. Teşekkürler.
Hasan Rıza [ 29 Aralık 2011, 02:14 ]
Duygular ne güzel ifade edilmiş Saliha hanım. Ben de uygulayacağım öğrencilerime ca ca canım.

- TÜM YORUMLAR -

Bu Yazarın Önceki Yazıları

Son Haberler

SAAT-TAKVİM

KÖŞE YAZARLARI

ACİZLİK Mİ TAVİZ Mİ?23 Mayıs 2012

ANKET

Nevzat Palta Belediye Başkanlığı için tekrar aday olursa




Tüm Anketler


DÖVİZ KURLARI

  Döviz Alış Satış
  Dolar 1.8387 1.8476
  Euro 2.3264 2.3376

GAZETE BAŞLIKLARI

Hürriyet Sabah Milliyet
Star Cumhuriyet Radikal
Yeni Şafak Türkiye Gözcü
Akşam Zaman Posta
   

Anasayfa  Künye  Arşiv Reklam  İletişim  Sitemap  RSS

Hosting : agt Bilişim Yazılım : Mydesign
Yönetim : Gökhan TURGUT - 0.506 878 12 16