Bugünlerin gündem maddelerinin ilk sıralarına yine Ermeni meselesi oturtulmaya başlandı. Hem de Azerbaycan tarihine” Kanlı Anvar” faciası olarak geçen katliamın yirmi ikinci seneyi devriyesinde. Bir tarafta Fransa’nın gittikçe Sarkozyleşmesi, diğer yanda Almanya’nın da sıraya gireceği dedikoduları, bu yanda da Türkiye’nin göbeğinde “Hepimiz Ermeniyiz” pankartları.

Malum 20 Ocak 1990 günü Azerbaycan’da sadece düşmana karşı koymaya çalışan askerler değil sokaktaki korumasız halk da saldırıya uğramış, kurşuna dizilmiş ve tanklar altında ezilmişti.

O gün Azerbaycan halkı ne Rus tanklarının önünden ne de Rus tanklarının siperinde çoluk – çocuk – yaşlı demeden kurşun yağdıran Ermeni askerlerinin önünden kaçmamışlardı. Göğüslerini siper etmişlerdi. Ve o gün Azerbaycan caddeleri ve ara sokakları boydan boya kana bulanmıştı. O gün Azerbaycan yalnızları oynarken arka planda Ermeni diasporasının ilan ettiği seferberlikle, göz önünde ise Sovyet yönetiminin yol vermesiyle Sovyet ordularının hangi birliğinden olursa olsun Ermeni subay ve askerler bu katliama katılmıştı.

“Ağla Karanfil” şiiri o günü en iyi anlatan mısralardan oluşuyor. Azerbaycanlı şair Mehmet Aslan 19 Ocak’ı 20 Ocak’a bağlayan gecede katliama tanıklık ederken sanki akan kanı mürekkep eyleyip de yazmış bu şiiri.

Bakın ne demiş Mehmet Aslan,

KARANFİL ŞEHİT KANI
AĞLA KARANFİL AĞLA
AĞLAT İNLET MEYDANI
AĞLA KARANFİL

CAVANLARA KIYDILAR
TANKLAR ALTA KOYDULAR
KANIM İÇİP DOYDULAR
AĞLA KARANFİL AĞLA

HER ŞEHİDE BİR DÜZÜM
ABŞERON KAN DENİZİM
SEN MENİM AĞLAR GÖZÜM
AĞLA KARANFİL

UZAK MENZİL, ACI YOL
YOLDU YOL, ELACI YOL
ŞEHİTLERE BACI OL
AĞLA KARANFİL AĞLA

AĞLA YÜREK BOŞALSIN
SESİN GÖĞE BAŞ ALSIN
AĞLA DAĞLAR YUMŞALSIN
AĞLA KARANFİL

BU GÜNAHSIZ KANLARA
BU DİDİLMİŞ CANLARA
BU CANSIZ CAVANLARA
AĞLA KARANFİL AĞLA

Türkiye ve Türk Milleti oynanan oyunları görerek Ermeni iddialarındaki gerçekleri belgeleriyle birlikte (her ne kadar kör gözüne parmağım dense bile inanmayacaklar ise de) dünyaya daha fazla duyurmalıdır. Onun için dünya milletlerine, egemen devletlere daha inançlı ve daha gür seslenmemiz gerekir. Kimin katliam yapıp yapmadığını tarihçilere, önyargısız bilim adamlarına bıraksınlar. Kendi milletimize de seslenmek istiyorum. Bizim töremiz ve inançlarımız masumun katlini vacip görmez. Özümüze sahip çıkalım ve nefsi müdafaayla, tehcirle, soykırımı karıştıranların yanında yer alıp kendi ayaklarımıza kurşun sıkmayalım. .

Yazımı Azerbaycan’ın halk oylaması ile işbaşına gelen ilk Cumhurbaşkanı merhum Elçibey’in sözleriyle tamamlamak istiyorum. “Yer Hakkı - Gök Hakkı- Tuttuğumuz Yol Hakkı Hatalarımız Olacaktır Ancak Vicdansızlığımız Asla Olmayacaktır.” Azerbaycan’ın acısını yüreğimizde yaşatırken, Türkiye’mizi bekleyen tehlikelere de vicdanımızla karar vermeliyiz.