Benim Aksaray’ım

Yüreğinden akar Uluırmak,
Anadolu’nun kalbinde parlar, çakmak çakmak,
O şehir ki; tarihe basmış parmak,
Yeşiller ovası, memleketim, Aksarayım.

Ervahında nur içinde yatar evliyalar,
Kanlı Pelit’in ağıtını bilenler anlar,
Eksilmez şehrimin üstünden dualar,
Dünü eren, günü bilen Aksarayım.

Lalelisi’nin üzüm bağında,
Eksilmez karı Hasandağı’nda,
Kekik kokulu kendi yağında,
Kavrulur gider Aksarayım.

Anadolu’nun bağrından yeşeren yaprak,
Bire bin verir bu canlı toprak,
Mamasın’dan akan suyu berrak,
Akar durur Aksarayım.

Ekecik’in suları soğuk olur,
Çekiçler, Cangıllı, Borucu yerini alır,
Mis kokusu koyunun yağında kalır,
Dağı ile, köyü ile yaşar Aksarayım.

Helvadere pınarlarından can suyu akar,
Gönüllere türkü türkü dolar,
Melendiz Dağları’nda tavşanlar kaçar,
Destanlara türkü, türkü olur Aksarayım.

Sultanhanı yüzlerce yıllık yapıdır,
Ağzıkarahan Nevşehir’e giden kapıdır,
Ulu Cami mimarînin şahıdır,
Tarihiyle ünlüdür Aksarayım.

Ziga Kaplıcaları’nda insanlar derman arar,
Yaprakhisar’ı, Selime’yi tarih sarar,
Ihlara Vadisi’ne turistler dolar,
Dünü ile günü ile meşhurdur Aksarayım.

Çatlar dudaklar Eskil’in tozlu yolunda,
Yeşilovalı bir başka yürür eşi kolunda,
Taşpınarlılar pek keyiflidir eli belinde
Bir kültür mozaiğidir Aksarayım.

Baymış, okumuş insan diyarı,
Çimeli, yiğit efelerin efkârı,
Acıpınar acı suyundan perişan,
Bayıraltı köyleriyle ünlüdür Aksarayım.

Sağlık Köyü’nde muhacirler oturur,
Akhisarlı geçmişi kayalara yatırır,
Hasandağı’na akşam güneşi vurur,
Bir gönül şehridir Aksarayım.

Minaresi kızıldır, eğri durur,
Yavuz Bayram dostluğu burada bulur,
Ömrünün yettiğince yaşayıp kalır,
Yaşanıp yaşatılacak diyardır, Aksarayım.

Yavuz Bayram Çalışkan