Aksaray’ın Can Damarına Sahip Çıkalım
Aksaray’ın bir sevdası vardır; toprağı, suyu, dağı, taşı…
Bu şehirde yaşayan herkes bilir ki Mamasın Barajı yalnızca bir baraj değildir. Aksaray’ın hafızasıdır, bereketidir, tarımının can damarıdır. Nice insanın hatırası, nice balıkçının heyecanı, nice çiftçinin umududur.
Ama geçtiğimiz günlerde Mamasın Barajı’ndan gelen görüntüler yüreğimizi burktu.
Binlerce balık kıyıya vurmuştu…
Barajın yaklaşık 17 kilometrelik kıyı şeridinin birçok noktasında görülen balık ölümleri, sadece Aksaray’da değil, ulusal medyada da gündem oldu.
Geçen hafta aynı yerde balıkların canlı olduğunu söyleyen vatandaşların anlattıkları ise olayın vahametini daha da gözler önüne serdi.
İl Tarım ve Orman Müdürlüğü inceleme başlattı. Ancak kamuoyunun hâlâ cevap beklediği çok önemli sorular var.
Bu balıklar neden öldü?
Sudaki oksijen seviyesi mi düştü? Mevsimsel bir değişiklik mi yaşandı? Çevresel bir etken mi söz konusu? Yoksa araştırılması gereken başka bir neden mi var?
Elbette laboratuvar sonuçları açıklanmadan kimseyi suçlayamayız. Bir kirlilik veya zehirlenme iddiasını gerçekmiş gibi ortaya koyamayız. Ama bu olayın üzerinin sessizlikle örtülmesine de razı olamayız.
Çünkü mesele birkaç balığın ölmesi değil!
Mamasın Barajı, Aksaray’ın içme suyu ve tarımsal sulama açısından önemli kaynaklarından biridir. Dolayısıyla burada yaşanan her olağan dışı gelişme, hepimizi ilgilendirir.
Ben buradan yetkililere birkaç açık çağrıda bulunmak istiyorum:
Birincisi, balık ölümlerinin kesin nedeni kamuoyuyla paylaşılmalı. Alınan su ve balık numunelerinin analiz sonuçları şeffaf biçimde açıklanmalı.
İkincisi, barajın farklı noktalarında su kalitesi ölçümleri yapılmalı ve sonuçlar düzenli olarak vatandaşlarla paylaşılmalı.
Üçüncüsü, balık ölümlerinin çevresel etkileri araştırılmalı, kıyıya vuran ölü balıkların temizlenmesi ve bertarafı konusunda gerekli tedbirler alınmalı.
Dördüncüsü, içme suyu ve sulama suyu açısından herhangi bir risk bulunup bulunmadığı konusunda yetkili kurumlar açık ve bilimsel bir bilgilendirme yapmalı.
Bunlar olağanüstü talepler değil. Bunlar Aksaray halkının en doğal hakkıdır.
Bir de şu gerçeği unutmamalıyız: Doğayı korumak yalnızca devlet kurumlarının görevi değildir. Her vatandaşın, her işletmenin, her çiftçinin ve her kurumun sorumluluğudur.
Bugün Mamasın Barajı’nda yaşananları konuşmazsak, yarın başka bir doğal değerimizi kaybettiğimizde konuşmanın da bir anlamı kalmayabilir.
Biz Aksaray’ı seviyoruz.
Hasan Dağı’nı seviyoruz, Ihlara’yı seviyoruz, Uluırmak’ı seviyoruz. Mamasın’ın kıyısında balık tutan insanımızı, o kıyılarda çocuklarıyla vakit geçiren ailelerimizi seviyoruz.
İşte tam da bu yüzden susmuyoruz.
Aksaray’ın suyu da emanettir, toprağı da emanettir, doğası da emanettir.
Bu emanete sahip çıkmak hepimizin boynunun borcudur.
Yetkililerden beklentimiz çok açık: İncelemeler sonuçlandırılsın, gerçekler açıklansın, gerekli tedbirler alınsın.
Çünkü Mamasın Barajı yalnızca bugünün değil, yarının Aksaray’ının da meselesidir.
Unutmayalım…
Bir şehri sevmek, yalnızca güzelliklerini anlatmak değildir. Tehlike çanları çaldığında o şehrin doğası için de sesini yükseltmektir.
Mamasın’a sahip çıkalım. Aksaray’ın can damarını koruyalım!
